saat 4:14 ve sabah karakola gidiyorum

saat 4:14 ve sabah karakola gidiyorum.
içimde garip bir huzur.
gözlerimde,
saatlerce starcraft oynamanın
bıraktığı damarlar
ve ellerimde
durmadan yeni base kurmanın verdiği
sersemliğe,
arada dizi izlemiş olmanın adeta bir çığ gibi yıktığı
ahmaklık karışıyor.


saat 4:16 ve sabah karakola gidiyorum.
sabah neden karakola gidiyorum?
onu henüz söylemedim.
bu tip sürprizler edebiyatın içinde var.
sonuçta edebiyat enteresan sanat.
ben de her an
her şeyi
hem de her şeyi
yapabilecek şairim.

saat 4:18 ve sabah karakola gidiyorum.
dakikada bir kıta yazarak
12 puntoyla 6 günde kaç antoloji çıkartırım
hesaplayacak halim yok.

saat 4:19 ve sabah karakola gidiyorum.
sabah dediğim 3 saat kaldı uyanmama
sonra da ders var,
ilk derse giremeyecek olmanın getirdiği
utanç ve hayal kırıklığı
bir yandan rammstein'ın sevdiğim ender şarkılarından
reise reise çalıyor.
almanca sevmiyorum,
ya anamıza küfrediyorlarsa?

saat 4:22 ve sabah karakola gidiyorum.
uyuyamamışlığın yenilgisi,
yukarıdaki mısraları
kaç dakikada yazdığımı belli eden
bir şiir sistemiyle
daha da büyüyor.

saat 4:27 ve sabah karakola gidiyorum.
arada bu kadar vakit olması
yukarıdaki kıtayı uzun sürede yazmamdan
değil
arada su içtiğimden.

saat 4:28 ve sabah karakola gidiyorum.
bu kadar emin olmamakta
fayda var.
ya uyanamazsam?

saat 4:29 ve sabah karakola gidiyorum.
hala reise reise çalıyor adeta,
adeta çınlıyor kulaklarımda.
yok ya hala çalıyormuş harbiden.

saat 4:30 ve sabah karakola gidiyorum.
starcraft dizi falan derken uyuyamamamı
bir şiirle süslendirmek istedim.
reise reise seaman reise
not enough vespene geyser.

saat hala 4:30 ve sabah karakola gidiyorum.
bayağı hızlı yazmaya başladım,
antolojiler cumaya hazır.
karakola da neden çağrıyorlar
en ufak bir fikrim yok.