ya ben şimdi biraz sinirliyim, cem sıçmıştı, tolga sıvadı. ağanın pokunun üzerine bok olmaz ama bir yerlerde sıçmam lazım bu siniri. Şimdi bu yazıyı okuyacak 3-4 insandan 2'si aşağıda uyuyor o yüzden direkt onlara anlatamadığım için mecbur buraya yazıyorum. Şimdi blog olarak bir facebook düşmanlığı almış yürüyor. (ben uyardım ilerde ünlü olursak dert açar dedim yapma dedim) bu konuda yani facebook düşmanlığı konusunda en pasif insan benim galiba. (berkercim seni tam kestiremedim) Ha bir de facebook dediysem, twitter ı dır formspring'idir(en abuse şekli de formspring galiba) hepsinden bahsediyorum. Ama benim kullanmakta olduğum şey facebook olduğu için onun üzerinden gidiyorum.

Şimdi tolga'nın dediği facebook vs 'nin insanları yalnızlığından çekip aldığı kısmına katılıyorum. Cem'in Opiate yazısının altına imzamı atarım. Özellikle ikisinin de söylediği bu ortamların aç gözlülüğe ve maymun iştahlılığa yol açtığı gerçeği ve sanal bir gerçeklik yarattığı gerçeğine kesinlikle katılıyorum. Ya çok da uzatmayayım iki yazının da tamamına katılıyorum. Benim eklemek istediğim her insan için "takdir edilmek" güzel bir şeydir. Kendimden örnek vereyim. Şimdi ben facebook kullanıyorum. Bu blogda yazıyorum bir de spor blogunda yazıyorum. Yazdığım yazıları da facebook'ta post ediyorum insanlar okusun diye. Neden yapıyorum bunu? Kerem okuyor, sonra "abi ya yazdığın spor yazılarıyla maçı izlemeden arkadaşlar arasında hava yapıyorum, süpersin valla" diyor. Çok mutlu oluyorum. Neden çok mutlu oluyorum, çünkü sevdiğim bir insan tarafından takdir edilmiş oluyorum. Şimdi aynı yorumu sadece aynı lisede okuduğum için facebook'umda bulunan bir insan yapsa, ben yine sevinirim. Bu kadar sevinir miyim? Çeyreği kadar sevinmem, ama az da olsa sevinirim. Çünkü takdir edilmiş olurum. Kendimden devam edeyim örneklemeye. Benim ne videolarım var facebook profilimde (hemen bakıyorum) koristi olduğum caz korosuyla bu sene çinde düzenlenen dünyanın en önemli koro organizasyonunda katıldığımız 3 kategoride de altın madalya aldığımız yarışmanın görüntüleri var. Yarışma performansı görüntüleri yani. Başka ne var müzikle ilgili, çok yakın arkadaşlarımla çaldığımız beirut şarkılarının videoları var.(ha bu arada bu videoları direkt olarak ben koymuyorum genelde tag leniyorum ama "ya abi ben koymam aslında da arkadaş işte" falan da demiyorum. istemesem silerdim yani.) Şimdi bu koro videolarını benim teyzem falan izliyor, arkadaşlarım izliyor sonra da "olum helal olsun lan size çin'e gidip altın madalya almışsınız ve hakikaten hak etmişsiniz. Süper" diyor. Ben "ehehe teşekkür ederim" diyorum ve mutlu oluyorum. Diğer beirut videolarını da bizim korodaki diğer korolardaki insanlar izliyor, arkadaşlarım izliyor, arkadaşım olmayan tanıdıklarım izliyor ve "abi helal olsun ya ne güzel sesin var arkadaşların da süper çalıyor" diyor. Ben de seviniyorum. Müzik çevresinden tanıdığım arkadaşlarım bu yorumu yapınca 5k seviniyorsam tanıdık yapınca 1k seviniyorum ama her türlü takdir edildiğim için mutlu oluyorum.

Şimdi buraya kadar güzel; ama şunu açıklayamıyorum. Atıyorum 47 tane orandan burandan çekilmiş, işte "of şurdan da çatalı göstereyim" "şurdan da bak etek açılayazıyor güzelmiş" fotoğraflarla bir kızın takdir beklemesini anlayamıyorum. Olay sadece çatal falan da değil konuyu basite indirgemeyiniz. Mesela ya da "dur bir kendi photoshoot'umu yapayım" diye atıyorum 47 tane sadece surat fotoğrafıyla da takdir beklemeyi anlayamıyorum. Ne yani "aa ne güzel meme çatalın varmış, süpersin gerçekten" ya da en basitinden "aa ne kadar güzelsin fotoğraflarda" şeklinde takdir beklemenin, düşünüldüğünde aslında insan bu beklentiyi sorguladığında bir "humiliation" hissi yaratacağına inanıyorum. Ya da şöyle söyleyeyim ben eğer bu tip şeyler yapan insanlara önceden saygı duyuyorsam, bu saygı ister istemez azalıyor.
 Bir yere tatile gitmişsindir. Arkadaşlarınla beraber çok güzel bir fotoğrafın vardır; ama bikinilisindir. Bunu "aman dur bak vücudumu sergileyeyim" diye koyman gerekmiyor illa. (ahah aslında benim bir sürü tatil fotoğrafım var ama bikinliyim diye koymuyor olsam ne komik olurmuş) Bunun farkındayım. "Ya işte çok güzel bir gündü, hem arkadaşlarımla beraber bir güzel bir fotoğrafımız" şeklinde açıklanabilir bu. Ama yani süper meme-göt gösterisi fotoğrafları gerçekten anlamıyorum. Ben bu çatal fotoğraflara bakıyorum ve hoşuma da gidiyor açık söyleyeyim bir erkek olarak. Niye gitmesin ki yani. Ama o insanlar gerçekten "lan dur şu listemdeki erkekler anlasın ne kadar taş vücudum olduğunu, kızlar da çatlasın hatta" diye mi düşünüyorlar. İtiraf edemezler galiba ama öyle. E hani özsaygı?

Şimdi ben bu yazıyı facebook'a koyacağım çünkü insanların düşüncelerimi öğrenmesinde sakınca görmüyorum hatta bunu istiyorum alttan alta ve hatta biraz takdir bekliyorum düşüncelerimle. Belki kaslı kollarım ve güzel bir vücudum olmadığı için "cıbıl cıbıl, kaslı ve ıslak" fotoğraflarımı koymuyorumdur facebook'a. O da bir ihtimal tabi.