guantanamera

cuma boş günüm. koydum guatemala kahvemi, yaktım sigaramı, açtım baez'den guantanamera'yı. hatta içtim guatemala'yı öptüm guantanamera'yı. böyle bir sefahat pezevenkliği yok.

bir iki maça baktım arada. yarın sınavım var, çok da fifi. ispanyolca öğrenmek istiyorum. götü kalkmış aksan sircornflakes'leri götlerine giresice fransızlar, hayatları boyunca kan inceltici etkisindeymiş gibi anksiyetik konuşan italyanlar, ne dedikleri hakkında en ufak bir fikre sahip olmadığım ve olmak istemediğim nazi soyu almanlar, hiçbirinizin dilini konuşmak istemiyorum. ispanyolca o kadar sempatik geliyor ki.



guantanameera, guajira guantanameeera.

12 saat sonra edit:

ceketle dışarı çıktım. hayvan gibi kar yağdı. dondum. arjantin'de olsam bu kadar kar yağmazdı. hele aralıkta. sempatim giderek artıyor.

bununla beraber starbucks'ın verandasında alican'la sigara içerken bir rüzgar gülüne rastladım insanmışçasına konuşmaya başladım. yok öyle olmadı, verandada şu turuncu ufolardan vardı birkaç tane. açtırdık biz de bir tanesini. "şu salak aletlerin insanın bir yanını ısıtıp diğer tarafını soğukta bırakmasına sinir oluyorum" dedim. "evet ben de sevmiyorum" falan dedi, sonra aklıma piliç çevirmecilerde dönen piliçler geldi ve "kendimi o tavuklar gibi hissediyorum, ama heralde onlar ölü oldukları için hissetmiyorlardır" dedim, yine onayladı. o sırada jethro tull - aqualung'taki:

feeling like a dead duck
spitting out pieces of his broken luck.

kısmı geldi aklıma, ve o kısmını söyledim. alican nerden alıntı yaptığımı anlamamış göründü. ama yine onaylayıcı bir şekilde güldü. alıntımda daha da ısrar edip aralıkta olmamıza ve havanın soğukluğuna da dayanarak:

do you still remember
december's foggy freeze

kısmını mırıldandım. bu son söylediğimi anlamadığını ya da duymadığını düşünüyorum. bu hikayeyi de bir yere bağlamayacağım. netekim bağlasan durmaz.

son olarak umarım bunları alican okumuyordur. (:

p.s. öğren artık şu şarkıyı bak guitar hero'nun yenisinde bile varmış.